گریه ودرد

 رفتم مرا ببخش و مگو او وفا نداشت

                              راهی به جز گریز برایم نمانده بود

این عشق آتشین پر از عشق بی امید

                             در وادی گناه و جنونم کشانده بود

رفتم که داغ بوسه ی پر حسرت تو را

                            با اشک های دیده زلب شست و شو دهم

رفتم که نا تمام بمانم در این سرود

                             رفتم که که با نگفته به خود آبرو دهم

رفتم مگو مگو که چرا رفت ننگ بود

                              عشق من و نیاز تو و سوز و ساز ما

از پرده خموشی و ظلمت چو نور صبح

                               بیرون فتاده بود به یک باره راز وفا

رفتم که گم شوم چو یک قطره اشگ گرم

                               در لابه لای دامن شبرنگ زندگی

رفتم که در سیاهی یک گور بی نشان

                               فارغ شوم ز کشمکش و جنگ زندگی

من از دو چشم روشن و گریان گریختم

                                از بستر وصال به آغوش سرد هجر

آزاده از ملامت وجدان گریختم

                                ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز

دیگر سراغ شعله ی آتش زمن مگیر

                                 می خواستم که شعله شوم سرکشی کنم

مرغی شدم و به کنج قفس بسته و اسیر

نوشته شده توسط ناهید آسمان شب در موضوع | لینک ثابت

آزاد باش و آزاد حرف بزن و آزاد تصمیم بگیر

نوشته شده توسط ناهید آسمان شب در موضوع یه بهوونه:آزادی | لینک ثابت

در اینجا  عکس های طبیعت و فرهنگ و... فردوس را پیش رو میبینید

 بقیه در ادامه.......

ادامه مطلب

نوشته شده توسط ناهید آسمان شب در موضوع دیار من | لینک ثابت

                                                                                يه شب

 حالت بده ،
خيلي بد ؛
داري به زمان و زمين بد و بيراه مي گي ...
خسته شدي ، خيلي خسته
حس مي كني تموم شدي
آروم
كم كم
مي گي چرا چند وقته هيچي درست نمي شه ؟!
مي گي چرا بايد كارات اينقدر گره بخوره ؟!
مي گي كاش بميري راحت شي !
حتي سر خدا داد مي زني چرا ؟؟؟؟؟؟؟!!!!
فكر مي كني صداتو نشنيده ؛
فكر مي كني اشكاتو نديده !
فكر مي كني داره كم كم يادش مي ره ،
داره كم كم همه چي رو فراموش مي كنه !
بغض مي كني ،
نمي خواي اين شب تموم بشه ،
نمي خواي فرداي نكبتي بياد ،
نمي خواي بفهمي اوضا خرابتر از اوني بوده كه فكر مي كردي ...
اما آخرش كه چي !؟!
صبح از راه مي رسه ؛
تو آينه يه نگاه به خودت مي ندازي ،
نفس عميق مي كشي ،
مي گي همه چي درست مي شه ، همه چي ...
با خودت فكر مي كني كه همين ديشب خدا بغلم كرد ، تو بغلش تا خود صبح خوابيدم ؛
منو اينقده دوست داشته كه ...
مي رسي سر اين خط :
لطف آنچه تو انديشي
حكم آنچه تو فرمايي
فكر مي كني ، فكر مي كني ... فكر ...
قاطي فكرات مي شي ،
تو بغل بزرگ خداي بزرگِ خودت گم مي شي
دلت يه چيزي مي خواد كه نمي دوني ؛
دلت يه چيزي مي خواد كه نمي شنوي ؛
بعد از آسمون شروع مي كنه به باريدن ،
نم نم ؛
آروم ؛
خيس مي شي ،
اما نه خيس ِ خيس ،
مي دوني !
داري شروع مي شي ...
آروم ،
كم كم .

ادامه مطلب

نوشته شده توسط ناهید آسمان شب در موضوع عشق عزیز من ...خدا | لینک ثابت

دست تو رو شونه هامه می خوام با توعشقو بلد شم

باتو که منو آفریدی باید از این حادثه رد شم

بی اختیار همیشه انگار چشم امیدم به تو بوده

تا نرسم به دامن تو برای دیدن تو زوده

دستام که تو دست تویه

 **آزاده آزادم**

بلند شدم وقتی به خاکت افتادم

ندیده می شناسمت یه ساحل امنی

ترسیدن رو با تو به قصه ها دادم

تو این شب ممتد تو جاده ی وحشت

نوشته شده توسط ناهید آسمان شب در موضوع یه بهوونه:آزادی | لینک ثابت

نوشته شده توسط ناهید آسمان شب در موضوع دلتنگی | لینک ثابت